-به نظرم خیلی خوشبختی که بچه وسطی

میدونی چیه...وقتی بچه اول باشی همه چیز دااری و توقع ها ازت بالاست

بچه آخرم که لوسه و همه چی داره

ولی بچه وسط که باشی تعادلی و نصف نصف جفتشو داری...

 

+ولی میدونی به نظر من بچه وسط بودن خیلی سخته چون به بزرگتری نگاه میکنی و دلت میخواد به اندازه اون داشتی

به کوچیکتری نگاه میکنی و دلت میخواد به اندازه اون لوس باشی...

 

و اینچنان هر دو در افکار عمیقمان غرق شدیم و سپس من با دیدن اتوبوس مورد نظر با یک خداحافظی سرسری به سمت ایستگاه اتوبوس پرواز کردم...

 

 

من واقعا بعضی مواقع فکر میکنم کاش بچه وسط نبودم و یکی از این دوتا رو تا حد مرگ داشتم...کلا تعادل اذیتم میکنه مخصوصا توی این سن مزخرف و توی دوران نوجوانی-_- و آن هم من یک دختر